Δευτέρα: «Η Κάλπικη Λίρα» (1955)
Το δράμα της Δευτέρας, όπου κοιτάζεις τον μισθό που
μόλις μπήκε στον τραπεζικό λογαριασμό σου και συνειδητοποιείς ότι, μετά την
πληρωμή των μηνιαίων λογαριασμών σου, η αξία του μοιάζει με κάλπικη δεκάρα.
Τρίτη: «Της Κακομοίρας /
Ο Μπακαλόγατος» (1963)
Η απόλυτη καθημερινή τρέλα στην δουλειά, όπου ο
καθένας λέει το μακρύ του και το κοντό του, και εσύ νιώθεις έτοιμος να αρχίσεις
τα: «Σας μερσώ, ορενβουάρ» του Ζήκου, για να γλιτώσεις απ’ όλα αυτά...
Τετάρτη: «Μια Τρελή... Τρελή Οικογένεια» (1965)
Ντοκιμαντέρ κοινωνικού προβληματισμού... όταν
μαζεύεται όλο το σόι για το κυριακάτικο τραπέζι και μέσα σε μία ώρα έχουν λυθεί
όλα τα προβλήματα της χώρας, εκτός από το ποιος θα πλύνει τελικά τα πιάτα.
Πέμπτη: «Φωνάζει ο
Κλέφτης» (1965)
Η κλασική στιγμή που σε πιάνει η μάνα σου να τρως
κρυφά γλυκό από το ψυγείο στις 2 το βράδυ, και αντί να απολογηθείς για αυτό το
θέμα, ξεκινάς επίθεση για το ότι δεν σε σέβονται κ.λπ.
Παρασκευή: «Ξύπνα Βασίλη»
(1969)
Κωμωδία καθημερινότητας, όταν χτυπάει το ξυπνητήρι,
εσύ πατάς αναβολή, συνειδητοποιείς ότι δεν είναι Σάββατο ακόμη, κι αρχίζεις να κάνεις
σοβαρές διαπραγματεύσεις με τον εαυτό σου για «άλλα πέντε με δέκα λεπτά» κοκ.
Σάββατο: «Πολίτικη
Κουζίνα» (2003)
Το τραπέζι του Σαββάτου, όπου αποφασίζεις να
μαγειρέψεις, βάζεις 7-8 διαφορετικά μπαχαρικά, αλλάζεις την συνταγή κτλ. και
τελικά το φαγητό θέλει «λίγο αλάτι ακόμα» σύμφωνα με τους καλεσμένους.
Κυριακή: «Ποτέ την
Κυριακή» (1960)
Το μόνιμο παράπονο το βράδυ της Κυριακής: αρνείσαι να δεχτείς ότι η εβδομάδα ξεκινάει πάλι, κλείνεις τα μάτια και εύχεσαι να ίσχυε ο τίτλος της ταινίας για όλες τις ημέρες της ζωής σου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου